Psychoterapeuci

Psychoterapia, Socjoterapia

LECZENIE ZABURZEŃ LĘKOWYCH: fobie, PTSD, panika

Leczenie stanów lękowych podejmujemy w PCTS poprzez terapię psychodynamiczną dzieci, młodzieży i dorosłych. W leczeniu PTSD i innych zespołów lękowych pomocne są bowiem dwie metody: psychoterapia i leki. Niektórzy wychodzą z tego zespołu silnego stresu dzięki psychoterapii, podczas gdy niektórzy potrzebują kombinacji leków i terapii lub tylko leków.

Termin "zaburzenia lękowe" obejmuje dużą część różnorodnych w obrazie klinicznym stanów, które dawniej były zaliczane do nerwic. Współcześnie coraz rzadziej stosuje się termin nerwica lękowa w odniesieniu do zaburzeń lękowych, bo określenie to nie wyczerpuje bogactwa różnych odmian tego zespołu.

1. Fobie
Charakteryzują się wystąpieniem intensywnego lęku w określonych sytuacjach i kontaktu z określonymi przedmiotami, a także dążeniem chorego do unikania tego typu bodźców lękotwórczych. Wystąpienie lęku nie poddaje się świadomej kontroli jednostki, powoduje jej cierpienia, które nie ustępują pod wpływem wyjaśnień i argumentów, niekiedy bardzo zaburza życie chorych.
Fobie mogą dotyczyć lęku przed wysokością, przed zamkniętą lub otwartą przestrzenią, przed zaczerwienieniem się, przed poruszaniem się w ruchu ulicznym, przed zachorowaniem, przed szkołą (fobia szkolna), przed innymi ludźmi (fobia społeczna) itp.

2. Zespół lęku napadowego (napady paniki)
Charakteryzuje się niespodziewanymi napadami silnego lęku, z nagłym początkiem, bez czynnika wyzwalającego. Objawy lęku panicznego to: nagły początek nasilonego poczucia zagrożenia, przyspieszenie akcji serca, poczucie duszenia się, uderzenia gorąca lub zimna, pocenie się, drżenie lub trzęsienie się, zawroty głowy, mdłości lub wymioty, obawa przed zbliżaniem się śmierci lub utratą kontroli nad zachowaniem, poczucie derealizacji (utrata poczucia rzeczywistości), depersonalizacji (poczucie utraty własnej tożsamości), drętwienie palców rąk i nóg, ucisk w klatce piersiowej. Napadom paniki może towarzyszyć agorafobia (obawa przed przebywaniem na otwartej przestrzeni, samemu poza domem, w tłumie, w autobusie, w pociągu).

3. Agorafobia bez zaburzenia panicznego. Zaburzenie to zdaniem wielu badaczy jest rzadko spotykane. Przykładem może być lęk przed wyjściem z domu po ataku serca.

4. Zespół lęku uogólnionego. Lęk może mieć charakter przewlekły, uogólniony, trwający przynajmniej przez 1 miesiąc. Może to być nierealistyczna obawa dotycząca okoliczności życiowych, często bez wyraźnego precyzowania przedmiotu lęku, nastrój lękowego oczekiwania że „coś się stanie”. Osoby cierpiące na lęk uogólniony od długiego czasu przeżywają stale martwienie się, napięcie i obawy dotyczące trudności i zdarzeń życia codziennego. Uczuciom napięcia i obawy towarzyszą inne objawy lęku.

5. Zespół natręctw (zaburzenia obsesyjno - kompulsywne).
Występuje ciągła potrzeba powtarzania myśli (obsesje) lub zachowań (kompulsje).

6. Zespół stresu pourazowego (PTSD)
Osoba cierpi na zespół specyficznych symptomów, które mogą pojawić się po przeżyciu traumatycznego zdarzenia.
Zdarzenie traumatyczne (uraz) wiąże się z zagrożeniem życia lub fizycznej integralności własnej osoby, albo innych osób. Wywołuje ono reakcję intensywnego strachu, poczucia bezradności bądź koszmaru. Człowiek może doświadczyć takiego urazu bezpośrednio, ale może też być jego świadkiem. Przykłady traumatycznych zdarzeń to przemoc fizyczna i seksualna, klęski żywiołowe, katastrofy, ale również nagła, niespodziewana śmierć bliskiej osoby z przyczyn naturalnych, oraz diagnoza choroby zagrażającej życiu.