Psychoterapeuci

Psychoterapia, Socjoterapia

PSYCHOTERAPIA MAŁŻEŃSKA: konflikty, niezgodność charakterów, trudna komunikacja, problem zależność-autonomia, problemy seksualne

Na konsultację z psychoterapeutą warto wybrać się gdy w związku małżeńskim lub w relacji z partnerem następuje m.in.: zakłócenie wzajemnych relacji, problem silnej zależności i braku autonomii, wzrost obojętności, próby manipulowania partnerem (-ką), frustracja wzajemnych potrzeb i oczekiwań, zaniepokojenie z powodu przerzucania własnych problemów na współmałżonka, oziębłość seksualna i inne psychogenne zaburzenia seksualne, perspektywa rozpadu małżeństwa.

Celem terapii jest pomoc w zrozumieniu uczuć, myśli i potrzeb stanowiących podłoże nieprawidłowych relacji, a także w dzieleniu się nimi. Wiąże się to z potrzebą zmiany osobowości, schematów poznawczych i emocjonalnych. , Są to dość odległe cele terapii, dlatego terapeuci pracują z małżonkami zwykle przeszło rok. Gdy pary zgłaszają się w kryzysie, terapeuci pomagają w zrozumieniu i przezwyciężeniu go. Zwykle po zażegnaniu bieżącego kryzysu  angażują się oni w terapię długoterminową, która nie jest już formą doraźnego, ale bardziej trwałego oddziaływania. W niektórych sytuacjach, czasami ze względu na oczekiwania małżonków - psychoterapeuci prowadzą terapię krótkoterminową, koncentrując się wówczas na specyficznie wybranych problemach i dookreślonych w kontrakcie terapeutycznym celach.

Pary trafiają do PCTS ponieważ podjęte przez osoby trzecie mediacje między małżonkami rzadko kończą się porozumieniem. W czasie pierwszej konsultacji (można na nią umówić się telefonicznie – 022 490 60 22) terapeuta próbuje ocenić, czy para spełnia odpowiednie warunki do podjęcia terapii małżeńskiej. Przeciwwskazaniem jest m.in. niedostateczna motywacja do zmiany relacji i zachowań, stosowanie przemocy oraz aktualne zaangażowanie jednego z partnerów w związek pozamałżeński. 

Po pierwszych spotkaniach terapeuta w zależności od sytuacji małżonków proponuje podjęcie terapii razem lub osobno. W psychodynamicznym trybie pracy terapeutycznej najczęściej proponuje się małżonkom podjęcie terapii indywidualnej – kiedy spotykają się oddzielnie każdy z  innym terapeutą. Jest ona wskazana przede wszystkim wtedy, gdy problem pierwotnie nie jest małżeński, gdy brakuje wzajemnego zaufania i gotowości do otwartości w swojej obecności lub małżonkowie nie są w takim samym stopniu zaangażowani w rozwiązanie problemów - brak wystarczającej motywacji. Dotyczy to także sytuacji, w której występują silne objawy psychopatologiczne szczególnie u jednego współmałżonka (wtedy może być wskazanie do podjęcia terapii indywidualnej tylko dla jednego małżonka). 

Terapia w tej formie ma na celu wzmocnienie siły ego poszczególnych osób w związku i uświadomienie istoty konfliktów wewnętrznych, które rzutują na wzajemną relację. Staje się to podstawą do rozwiązywania trudności małżeńskich przez samych małżonków w toku codziennego życia podczas równoległej terapii.

Możliwe są także wspólne małżeńskie sesje z tym samym terapeutą, choć wiąże się to z podwójnym utrójkątowieniem relacji między terapeutą i parą małżonków, którzy czasami nieświadomie dążą do obniżenia autorytetu partnera i znalezienia się w uprzywilejowanej relacji emocjonalnej z terapeutą. Istnieje w tym przypadku również większe ryzyko nadmiernej identyfikacji terapeuty z jedną ze stron konfliktu. Terapia pary małżeńskiej z jednym terapeutą jest wskazana przede wszystkim dla takich osób, które przeżywają ostry kryzys związany z etapem rozwoju rodziny (np. urodzenie dziecka, problemy wychowawcze dorastającego dziecka, etap pustego gniazda - odejście dzieci, którzy założyli swoje rodziny) i są w równym stopniu zaangażowani w rozwiązywanie problemu. Zaleca się w takim wypadku, aby małżonkowie nie używali terapii dla celów manipulacyjnych, nie mieli indywidualnych sekretów niemożliwych do ujawnienia współmałżonkowi.

Walorem tej formy terapii jest możliwość otwartego wyrażania własnego stanowiska, emocji w obecności małżonka, uzyskanie pomocy w sprecyzowaniu oczekiwań jednego partnera względem drugiego, a także wypracowanie należytego poziomu porozumienia i komunikacji pomiędzy partnerami. Terapia w tej formie, mimo pewnych trudności związanej ze zjawiskiem przeniesienia, daje psychoterapeucie możliwość interpretacji go w wielu różnych kierunkach: małżonek – terapeuta, małżonka – terapeuta, małżonek – małżonka, małżonka – małżonek oraz odniesienia go do ważnych osób znaczących i do niezaspokojonych potrzeb ze wcześniejszych etapów rozwojowych.

W przeciwieństwie do teorii systemowych – psychodynamiczna koncepcja terapii par uwzględnia nie tylko wymiar interpersonalny, ale również wymiar intrapersonalny – skupiając się na konfliktach wewnętrznych małżonków.

Głównymi założeniami podejścia psychodynamicznego w terapii par jest to, że patologia lokalizowana jest w obrębie osób pozostających w kontakcie, objawy pochodzą z nieświadomych konfliktów wewnętrznych, podstawą patologii jest nieprawidłowy charakter wczesnych relacji z obiektem i zahamowany rozwój ego poszczególnych osób oraz to, że relacje, w które wchodzą ludzie w dorosłym życiu, są związane z charakterem związków z ważnymi postaciami we wczesnych okresach rozwoju i konfliktami wewnętrznymi. 
    
Badania nad skutecznością małżeńskiej terapii psychodynamicznej przynoszą zadawalające rezultaty. Ten rodzaj interwencji psychologicznej był efektywniejszy niż brak oddziaływania. Poprawę odnotowano u 73% par (u 63% par – po terapii behawioralnej). Natomiast problemy małżeńskie udało się rozwiązać u 40% par poddanych psychoterapii psychodynamicznej (u 55% par - po terapii behawioralnej). Badania kontrolne przeprowadzone po pół roku od zakończenia terapii pokazały, że obydwa rodzaje interwencji dały podobne rezultaty, a przeprowadzone po czterech latach, pokazały, że stan relacji małżeńskich uległ poprawie u 52% w terapii psychodynamicznej (u 42% par - po terapii behawioralnej). Pary, wobec których zastosowano terapię psychodynamiczną, prezentowały wyższy poziom przystosowania małżeńskiego niż pary poddane terapii behawioralnej.

Osoby korzystają z terapii w PCTS od 9.00 do 21.00. Cena sesji indywidualnej dla jednego małżonka (50 minut) wynosi: 100 PLN. Cena wspólnej konsultacji i sesji małżeńskiej (55 minut) wynosi: 130 PLN.