Psychoterapia, Socjoterapia

ZABURZENIA ODŻYWIANIA-JEDZENIA: anoreksja nervosa-jadłowstręt psychiczny, bulimia nervosa-żarłoczność psychiczna

Na anoreksję choruje 0,5-3,7 proc., na bulimię 1,1-4,2 proc., na niepełnoobjawowe zespoły bulimii - do 8 proc. dziewcząt i młodych kobiet. Ok. 7% z nich umiera, całkowite wyleczenie uzyskuje się u 40-60%. Nieco inaczej kształtuje się rozpowszechnienie zaburzeń odżywiania się u mężczyzn i chłopców. Jak wykazują badania epidemiologiczne, wskaźnik proporcji występowania zaburzeń odżywiania się w grupie kobiet i grupie mężczyzn waha się od 6:1 do 10:1. Dane dotyczące dzieci i młodzieży wskazują, że rokowanie u osób młodszych jest nieco lepsze niż w grupie dorosłych (mniejsza śmiertelność, wyższy wskaźnik powrotu do prawidłowej masy ciała).

Wśród przyczyn zaburzeń odżywiania można wyróżnić czynniki predysponujące, wywołujące oraz podtrzymujące. Skupiając się na tych ostatnich możemy wymienić czynniki biologiczne: zaburzenia neuroprzekaźnictwa w oun, zaburzenia mechanizmu sytości i głodu, czynniki psychologiczne: regres dojrzewania, chęć podwyższenia samooceny, poczucia autonomii i kontroli, czynniki rodzinne (objaw ma funkcję utrzymania równowagi w rodzinie).